Bloog Wirtualna Polska
Są 1 259 644 bloogi | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Zdjęcia w galeriach.


bezczas i nie-bajka

czwartek, 18 grudnia 2014 18:46

Była sobie stokrotka, bardzo zwyczajna, pospolita i nijaka. Żyła gdzieś na łące, pośród traw, mało zauważalna, nie wychlała się. Pewnego dnia poznała Motyla, najwspanialszego z wszystkich, najpiękniejszego pod słońcem. Mienił się błękitem i słoneczną żółcią, był jak iskierka - Wieczny i Wspaniały. Motyl miał dar, piękny talent i ona chciała by go rozwijał.

Zakochało się w Motylu to pospolite kwiecisko... Chciała by żył szczęśliwy, latał, zdobywał Świat i czuł się wspaniały. Chciała być dla Niego podporą, opoką, stała za nim murem i dawała wszystko, co dać najlepszego mogła. Chciała, by było Mu dobrze, zawsze i wszędzie.

Marzyła o Nim, pragnęła Jego szczęścia i wierzyła w Niego. Nadal wierzy.

Motyl dawał jej wiele siły, pod Jego wpływem rozkwitła, uwierzyła, że nawet ktoś taki jak ona może coś znaczyć...

Stokrotka jednak to nic nie znaczący na łące kwiat. Nie jest ładna, nie jest wspaniała i nie jest kolorowa. Nie pachnie tak pięknie jak inne kwiaty, jest tylko zwykłą stokrotką... Kimś, kto bardzo chciał uwierzyć, że komuś mogłoby na niej zależeć, że dla kogoś na prawdę mogłaby być kimś ważnym, że ktoś i ją mógłby zwyczajnie pokochać... Piękny Motyl jest zbyt piękny dla takiego szarego kwiatka. Odleciał... Pożegnał się na zawsze, a ona została...

 

Zabrałam ją z tej łąki, wykopałam i zaniosłam do domu. Poprosiła mnie, bym ustawiła ją na parapecie, blisko okna. Zgodziłam się. I stoi tak wpatrzona w szybę i patrzy i milczy. Boje się o nią.

W nocy budzę się i słyszę jak łka, jak ciężko oddycha. Myślę, że ona wciąż czeka, choć minęło już tyle dni i tyle godzin, to ona czeka i tęskni za utraconym Motylem.

Ona wie, że tu nie ma winnych, ona to wie, że jedyną winną jest ona sama - tak bardzo chciała wierzyć, że i ją ktoś może pokochać, że... uwierzyła, mimo wszystko.

Boję się o nią, nie wiem jak przeżyje te święta, jak poradzi sobie z tęsknotą i pustką. Brak jej Motyla, brak jej tchu. Boję się o nią, nie wiem jak sobie poradzi.

Martwię się, bo stokrotka straciła liście, a teraz od jakiegoś czasu systematycznie gubi po jednym płatku. Nie wiem co będzie, jak straci wszystkie. Ona, ta która tak bardzo wierzyła umiera, odchodzi bardzo powoli. Jeśli ktoś, kto tak wierzy w drugą istotę odchodzi, to jaki ma być ten świat, no jaki?

Ciężko, nawet mi na nią patrzeć. Myślałam, że jak na całe dnie zacznę wymykać się do pracy, wychodzić wcześnie rano i wracać wieczorem, to jakoś zagłuszę w sobie jej widok. Pomyliłam się, bo ona nie chce mojej uwagi, a mimo to wciąż ją widzę i czuję jej ból i tęsknotę za Motylem.

Mówiłam jej, żeby przestała, mówiłam, że Motyl już od dawna o niej nie myśli, że ją zapomniał, że zdobywa Świat ale ona nie słucha, wciąż tak samo tęskni, wciąż go kocha.

Piękne Motyle nie chcą wiejskich kwiatków. Ona tego nie rozumie, wie że on nie wróci ale kocha Go i wciąż w Niego wierzy. I niech wierzy.

Często słyszę, jak w nocy mówi, że chce odejść, że powinna odejść. Ale nad je głową krąży głos, który mówi, że nie może, bo bez niej sobie nie poradzi. Ten głos się wścieka, płacze i mówi, że nie ma prawa go zostawić.

Ona tak przy tej szybie wciąż stoi, tęskni i opada z płatków systematycznie.

 

Wiem, co ją boli, wiem dobrze. Boli ją tęsknota i świadomość, że dla Motyla jest jak zło i że dlatego się od niej odżegnał. A może ona cały czas była zła, tylko nie chciała tego ujrzeć... Może właśnie tak było...

 

W głowie ma tyle pytań, tyle myśli i wciąż tą tęsknotę. Nie ma już nic. Nie ma Jego pięknych skrzydeł, nie ma Jego głosu, nie ma Motyla. Nie dla niej.

A mi smutno, bo wiem, że jest jedno miejsce na ziemi, które jest dla mnie spalone, chciałbym tam pojechać, ale czy ja mam prawo tam przebywać??? Miejsce dziecięcych pięknych wspomnień, które już mnie nie lubi... Tęsknie za tymi widokami...

 

stokrotka stoi i patrzy w tą szybę i wie, że już nigdy go nie ujrzy i wie, że zawsze będzie go kochać, bo dla niej jest, był i będzie bratnią duszą.

 

I już zawsze będzie za nim tęsknić i już zawsze będzie w Niego wierzyć i już zawsze będzie Mu dobrze życzyć i modlić się, by było Mu dobrze, by rozwijał swój talent i by był Szczęśliwy.

 

Będzie wierzyć tylko w Motyla Wspaniałego....

 

 https://www.youtube.com/watch?v=dhZUsNJ-LQU


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (39) | dodaj komentarz

Zdjęcia w galeriach.


piątek, 21 lipca 2017

Licznik odwiedzin:  35 326  

Kalendarz

« lipiec »
pn wt śr cz pt sb nd
     0102
03040506070809
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31      

Więcej w serwisach WP

Facet

Pytamy.pl